نکتۀ شصت و سوم «نهاوند»
عقل میخواست کز آن شعله چراغ افروزد/ برق غیرت بدرخشید و جهان برهم زد.(حافظ)
❎تقابل عقل و عشق ❎ این تقابل از روزگاران دیر و دور در تار و پود فرهنگ ما گرفتاری های تاریخی و اجتماعی هولناکی را به بار آورده است از زمانی که تفکر اشعریت جایگزین اندیشه و عقلانیت شد.
به این ابیات توجّه کنید:
عقل در کوی عشق نابیناست/عاقلی کار بوعلی سیناست
(حدیقۀسنایی)
عقل می گفت که دل منزل وماوای من است/عشق خندید که یا جای تو یا جای من است
(قوام السلطنه)
به قول دکتر شفیعی هرگاه که خواسیم عقل بورزیم عشق به ملامت برخاست:«عقل ورزیدم و عشقم به ملامت برخاست»تصرفی در مصرعی از سعدی
«یکی از درون مایه های بنیادی و گستردۀ شعر فارسی و ادب صوفیه، مسالۀ تقابل عقل و عشق است»
ارادتمندتون:فلکی
برداشتی از بیانات دکتر شفیعی کدکنی
+ نوشته شده در یکشنبه هفتم آذر ۱۳۹۵ ساعت 6:25 توسط نهاوند
|
گروه ادبیات استان همدان به سال 1386 این وب لاگ را طراحی و به علاقه مندان تقدیم نمود .