عکسهای قدیم شهر همدان

معرفی مناطق زیبای اسداباد
معرفی شاعر اسدابادی
محزون اسد آبادی
عارف ، شاعر ، نویسنده
میرزا لطف ا... مستوفی ،شاعر ، روشنفگر و اندیشمند متخلص به محزون متولد جمع 22 ربیع الاول 1273 قمری برابر با 1235 شمسی در اسد آباد متولد شد.
پدرش میرزا حسین خان مستوفی چنانکه از نام خانوادگیش پیداست ، شغل مستوفی گری داشت و مادرش طیبه بیگم ، خواهر رایج زمان (صرف ،نحو ،قرآن و ...) را نزد پدر سیدجمال الدین آموخت و بعدها در ادبیات ، عرفان ، حکمت ، فلسفه و الهیات به مطالعه پرداخت و در محضر دایی خود شخصیت سیاسی ، سبب تقویت کمال جویی او شد و او را بر آن داشت تا با تملق بیشتر به سیر در آفاق و انفس ، حکمت و الهیات ، عرفان و ادب بپردازد. افسوس که آرمانهای خود به نهضت اسلامی و مبارزه با استعمار گران خارجی و عوامل داخلی ، مجالی برای ماندن نداشت و می بایست ایران را ترک کند و سید نمیتوانست محزون را همراهی کند.
اگر این همراهی استمرار مییافت،مقام علمی محزون از دیگر شاگردان و مریدان سید، همچون شیخ محمد عبده، اگر بالاتر نمیرفت، کمتر نبود. زیرا اندیشه های سید را به وضوح دریافته و به آن معتقد بود و بارقه های تعالیم سید، وجودش را روشن ساخته بود. تا آنجا که قلبش برای وطن و آشفتگیهایش میطپید. از نامردمی رنج میبرد و همچون دیگر روشنفکران و بیدار گران آن زمان علت شکست و عقب ماندگی کشور را دریافته در آرزوی اعتلای فرهنگ و اندیشه و بینش و دانش گرایی مردم و دادگری و قانون گرایی در کشور بود. به تعلیم و تربیت نوین و پیشرفت علم و صنعت میاندیشید و همچون دیگر اندیشمندان و میهن پرستان و آزادیخواهان ، در اندیشه تعالی و پیشرفت ایران و ایرانی در نظم و تمدن نوین جهانی بود، همه این موضوعات در اشعار فرون موج میزند.
محزون در دو سفر سید به ایران در سالهای 1304 و 1308 قمری آن هنگام که سید در منزل حاج امین الضرب اقامت داشت ، پروانه کار به گرد وجود او گشته ، معتمد ،منشی و نویسنده مقالات او بود. آگاهی محزون از دقایق زندگی، سفرها، ملاقات ها و آشنایی عمیقش با اندیشه های سید او را بر آن داشت تا کتابی متقن و قابل اعتماد در شرح حال و افکار سیدجمال الدین تالیف کند که در بسیاری از مقالات اندیشمندان و صاحب قلمان معاصر از منابع دست اول به شمار می آید.
آثار و تالیفات محزون :
میرزا لطف ا... مستوفی ، با وجود ناآرامی ها و هرج و مرجهای روزگار و با وجود محدودیتها هرگز از مطالعه باز نمیماند، با ذهنی وقاد و دلی آکنده از عشق به فرهنگ و ادب و نمایاندن شخصیت و اندیشه های سیدجمال الدین ، آثاری را تصنیف و تالیف کرد.
1 - رساله شرح حال سید جمال الدین که نخستین بار در برلین و سال 1304 شمسی در تبریز و سال 1365 در تهران به چاپ رسید.
2 - رساله در علم عروض و بدیع و قالبهای شعری که در مقدمه دیوانش چاپ شده است.
3 - دیوان اشعار، شامل غزلیات ،قصاید،مثنوی ، صفائیه که به همت فرزندش در سال 1335 به چاپ رسید.
4 - لغت نامه عربی به فارسی که دست نوشته آن ظاهراً نزدیکی از نوادگان اوست و هنوز به چاپ نرسیده استو
5 - کتابی در علم جغر
6 - مقالات جمالیه ، مجموعه ای از مقالات سیدجمال الدین ، در سال 1358 تجدید چاپ شد.
محزون انسانی خردمند، با فضیلت ، کمال جو ،متوکل ، اهل مطالعه و متفکر بوده سینه ا ی بی کینه و گشاده داشت و زندگی را با قناعت ، آزادگی و بلند طبعی می گذراند، ولی خالی از کبر و حسد و سرشار از مهر و محبت داشت. به پیروی از پدرش میرزا حسین مستوفی ،به منشی گری اشتغال ایرانی آشنایی داشته به گفته استاد شفیعی کدکنی ،"همواره شاعران بزرگ ، آگاه و ناآگاه ، بزرگترین شیفتگان موسیقی بوده ا ند و شعر خاستگاهی جز به موسیقی رساندن ، زبان ندارد."
محزون در بامداد چهارشنبه 12 رمضان 1340 قمری ، در سن 67 سالگی دار فانی را وداع گفت و پیکرش به نجف اشرف حمل به خاک سپرده شد.
=========================================
مُجملالتواریخ والقصص کتابیاست از نویسندهای اهل اسدآباد همدان به زبان فارسی در تاریخ جهان از زمان خلقت تا ۵۲۰ قمری—تألیف کتاب هم در همین سال یا اندکی پس از آن بودهاست. نثر کتاب به نسبت زمان نگارش کهن و نزدیک به نثر عهد سامانیاست. از احوال نویسنده اینقدر مشخص است که اهل اسدآباد همدان بودهاست. برخی نام نویسنده این کتاب را با توجه به اینکه به نسب جدش در جای از کتاب اشارت کردهاست «ابن شادی اسدآبادی» میدانند.
سه دستنوشته از این کتاب در دست است که در قرنهای هشتم (نسخهٔ برلین)، نهم (نسخهٔ پاریس) و یازدهم نوشته شدهاند. نسخه چاپی کتاب مجملالتواریخ والقصص برای اولین بار به سال ۱۳۱۸ توسط محمد تقی بهار تهیه شد. در این چاپ نسخهٔ پاریس مبنا قرار گرفتهاست
شاعران شهر اسداباد
همزمان با صفای اسدآبادی، "سیدعبدالحسین اسدآبادی" متولد 1286 قمری و متوفی 1311 خورشیدی، معروف به "مشکات اسدآبادی" در وصف و مدح علی (ع) سروده است:
من آن آیت نور را میشناسم
من آن گنج و گنجور را میشناسم
فرح بخش رنجور را میشناسم
ز شیرین لبان شور را میشناسم
همان غیب مشهور را میشناسم
ز مولود وی کعبه رشک جنان شد
مکان غبطه ساحت لامکان شد
وجودش به واجب بهین ترجمان شد
ز بودش همان غیب مطلق عیان شد
تجلی کن طور را میشناسم
شاعران شهر اسداباد
"صفات الله جمالی اسدآبادی"، متولد سال 1265 خورشیدی و معروف به "صفای اسدآبادی" در بهاریه خود چنین به وصف و مدح امام علی (ع) میپردازد:
"باز به طرف چمن لاله و ریحان دمید
قدرت حق در جهان گشت عیان و پدید
صاحب یوم نشور ناطق قرآن علی است
قسیم خلد و جحیم صراط و میزان علی است
مرشد روح الامین ولی یزدان علی است
حقیق روح قدس معنی ایمان علی است"
صفای اسدآبادی اشعار بسیاری در مدح و وصف مولا دارد که یک از یک دل نشینتر و لطیفتر است و مشتاقان میتوانند با مراجعه به دیوان وی خواننده آنها باشند.
شاعران شهر اسداباد
"میرزا لطف الله اسدآبادی" متولد 1231 و متوفی 1298 خورشیدی، معروف به "محزون اسدآبادی" نیز از مداحان علی بن ابی طالب (ع) است:
"زد جوش به خم باده اسرار علی
آن کنزنهان گشت پدیدار علی
جام و قدح و ساغر و پیمانه بیارید
ای باده کشان زان میسرشار علی
آن ساقی سرچشمه فیض احدیت
آن مظهر حق، واقف اسرار علی
ذات ا... و عین ا... و وجه ا... باقی
در هر دو جهان حیدر کرار علی"
شاعران شهر اسداباد
"میرزا رضای اسدآبادی" متوفی به سال 1330 هد. ق زاده و پروریده شهر اسدآباد و معروف به "صابراسدآبادی" پس از شیخی چنین قلم بر کاغذ رانده و مسمطی زیبا سروده است:
چو مرغ قبله نما روی دل به سوی تو باشد
همیشه چشم جهان بین به جستجوی تو باشد
مدام خاطر محزون در آرزوی تو باشد
لطافت گل بستان ز رنگ و بوی تو باشد
حیات خضر ز رشحات آب جوی تو باشد
دعای نادعلی ورد صبح گاه به صابر
ز طاق طاق دو ابروت قبله گاه به صابر
به حشر مرحمتت ماحی گناه به صابر
غبار خاک درت یا علی پناه به صابر
چرا که بسته به زنجیر تار موی تو باشد


گروه ادبیات استان همدان به سال 1386 این وب لاگ را طراحی و به علاقه مندان تقدیم نمود .