🍀دو صدایی ها،دوگانگی ها و تناقض ها در ادبیات فارسی🍀«در ادبیات فارسی در شعر بسیاری از شاعران ،گاه در یک غزل دو نوع اندیشۀ متضاد و متناقض عرضه می شود.در یک بیت از یک غزل ،دم از جبر می زند ودر بیت دیگر سخن از اختیار می گوید.در میان بزرگان شعر ایران ، صائب نمونۀ اعلای چنین هنرمندی است،حتی حافظ می گوید:"حافظم در مجلسی دردی کشم در محفلی/این عجایب بین که چون با خلق صنعت می کنم"(ص245،رستاخیز کلمات،دکتر شفیعی کدکنی)در یاداشت های روزانۀ بسیاری از شعرا چیزهای است که هیچ گونه تناسبی با دنیای شعر آنان ندارد.سنایی،نیما،عشقی و ...را می توان از این نوع شاعران دانست.