✅⬅️حسن تعلیل در آیینۀ «همدلی»➡️✅در حالت همدلی «من شاعر» من شخصی یا من رومانتیک با پدیده های طبیعی همراه و همدل می شود و حالات روحی خود را به آن ها تسرّی می دهد.دربسیاری از موارد در آرایۀ حسن تعلیل شاعر احساسات درونی وعاطفی ؛یعنی لحظۀ روانی خود را در گل ،گیاه،ابر ،چوب،کرباس و...می بیند.
1⃣⬅️همدلی با ابر شبگیران اسفندی:«کدامین سوگ می گریاندت ای ابر شبگیران اسفندی»(اخوان)
2⃣⬅️همدلی با گل :کمال الدین اسماعیل اصفهانی ،احساس بی قراری خود را برای معشوق در گل سرخ می بیند:«گل پیرهن دریدۀ خون آلود/از دست رخ تو بر سر چوب کند»
3⃣⬅️همدلی با کرباس:«کرباس که می پاره کنی تار از تار/بانگی بکند در آن میان زارازار/آن بانگ چه چیز است ای هشیار/یعنی که جدا مکن مرا یار از یار»
4⃣⬅️همدلی با چوب «تو ناز کنی یار تو ناز/چون ناز دو شد طلاق خیزد/یار است نه چوب مشکن اورا/چون بر شکنی طراق خیزد/این بانگ طراق چوب مارا /دانیم که از فراق خیزد»(مولوی)با استفاده از1) رستاخیز کلمات،دکتر شفیعی کدکنی2)بلاغت تصویر(دکتر محمود فتوحی