در زواياي اين كوچه، خاطرات فراواني پنهان مانده وسنگفرش قديمي آن گويا با خاطرات كهن بخشي از ادبيات معاصر ايران خو گرفته است. كوچه باغي كه روزي آمد و شد نويسندگان مطرح تجددگراي ايران را در قاب خاطراتشبه ثبت رسانده بود، حالا ديگر كمتر از گذشته به عنوان يكي از كانون هاي تحولات ادبيايران به شمار مي رود. سنگفرش اين كوچه ديگر چون گذشته پذيراي نويسندگان و ادبدوستان نيست، تنها گاه و بيگاه، سيمين دانشور خسته از گذشت روزگار، همچنان در سو وشون جلال، كوچه را بالا و پايين مي كند، اما به قول همسايه ديوار به ديوارشان نيمايوشيج در و ديوار به هم ريخته شان بر سر مي شكند. خانه جلال آل احمد و سيميندانشور در خيابان شريعتي، حد فاصل خيابان شهيد برادران واعظي و ميدان قدس، خيابانشهيد تقي رفعت، كوچه بيژن، پلاك 16 قرار گرفته است. اين بنا علاوه بر قدمتتاريخي آن كه به سال 1332 شمسي مي رسد، به لحاظ دربرگيري آرشيو خاطرات دو نويسندهبزرگ تاريخ ادبيات ايران نيز داراي ارزش است و به همين خاطر از ابتدا تلاش هاييبراي ثبت اين اثر تاريخي در فهرست آثار ملي انجام شد و در نهايت با پيگيري ميراثفرهنگي، خانه تاريخي جلال آل احمد و سيمين دانشور سال گذشته در فهرست آثار ملي كشوربه ثبت رسيد. به گفته سيمين دانشور، اين بنا توسط مهندس معيني و بنا به پيشنهادخانم دانشور و مرحوم جلال آل احمد طرح ريزي و ساخته شد. و پس از بازگشت دانشور ازآمريكا در تاريخ 28 مرداد سال 1332 سيمين به اتفاق جلال در اين منزل سكونت داشتند وجلال از آن تاريخ تا زمان فوتش در سال 1348 در همين منزل زندگي كرده است. 16 سال زندگي مشترك اين زوج ادبي، در جامعه ادبي شگفتي هايي را رقم زد و حتي سال ها پساز فوت جلال و تنهايي چندين ساله سيمين دانشور، او هنوز به عنوان يكي از برترين هايرمان نويسي در ايران به شمار مي آيد. ساربان سرگردان و جزيره سرگرداني او در شماررمان هاي پرفروش ايران محسوب مي شود و اين نويسنده كهنه كار در آستانه هشتاد و سهسالگي از نگارش كوه سرگردان، جلد سوم جزيره سرگرداني مي گويد.
كانون ادب دركوچه بيژن در كنار خانه سيمين و جلال، خانه پدر شعر نو ايران قرار گرفته و جالبآن كه بر تابلوي نام خيابان منتهي به كوچه اي كه اين دو خانه ادبي و تاريخي در آنواقع است، نام تقي رفعت نقش بسته است. تقي رفعت از جمله نخستين شاعراني است كه بااسلوب شكني در شعر كهن، به سرايش شعر نو اقدام كرد، هر چند نه چندان اسلوب مند، اماشعرهاي تقي رفعت و شمس كسمايي و ديگر شاعران آن دوره، گشايشي بود بر ايجاد سبك شعرنو پارسي به همت نيما يوشيج. خانه نيما يوشيج نيز سال گذشته در فهرست آثار مليكشور به ثبت رسيد.
تو در توي خانه سيمين و جلال فضاي نشيمن عمومي وسرويس هاي خدماتي مانند آشپزخانه، سرويس هاي بهداشتي و كتابخانه در طبقه همكف طراحيشده و فضاهاي نشيمن خصوصي اين خانه در طبقه فوقاني قرار گرفته است. فضاي اصليساختمان كه بخش عمده بنا را در بر دارد، در ضلع شمالي و محوطه نيز در ضلع جنوبيواقع است، هم چنين ايواني در ضلع جنوبي ساختمان و مشرف به حياط طراحي شده، كه فضاييدلنشين را به لحاظ نحوه معماري، ايجاد كرده است. از ويژگي هاي بارز معماري اينبنا، نماسازي ساده و در عين حال زيبا با استفاده از آجر و پوشش شيرواني است، كهاصالت طراحي ساختمان كه به سفارش اين دو نويسنده بزرگ ادبيات ايران انجام شده است،نشان از نوعي تفكر معمارانه در طراحي آن دارد. زمين خانه جلال و سيمين جزواملاك وقفي محسوب مي شود و به همين دليل سيمين دانشور، هر ساله مبلغي را به عنواناجاره بها به سازمان اوقاف و امور خيريه پرداخت مي كرد، كه پس از توافقات لازم بينمسئولان اوقاف و ميراث فرهنگي، وي از پرداخت مبلغ ماهانه به اوقاف معاف شد. عرصه اين ملك بالغ بر 420 متر مربع و مساحت زيربناي آن در حدود 220 متر مربع ودر 2 طبقه ساخته شده است.
تبديل خانه سيمين و جلال به كانون فرهنگي _ هنري آرشيو در اختيار سيمين دانشور سرشار از كتاب هاي ارزشمند، دست نوشته ها،مقالات و نامه هاي منتشر نشده از خود او و جلال است كه اين اوراق، به عنوان بخشمهمي از گنجينه ادب معاصر به شمار مي آيند و بايد براي نگهداري و حفاظت از آن اقدامشود. و از سوي ديگر با توجه به قرار گرفتن خانه تاريخي اين دو زوج هنرمند همجوار باخانه پدر شعر نو ايران، نيما يوشيج، مرمت و بهسازي بخش هاي آسيب ديده اين دو خانه وتبديل آن به يك فضاي فرهنگي و ادبي، قابل تامل است هر چند در ابتدا طرح ايجاد كانونفرهنگي سيمين دانشور، جلال آل احمد و نيما يوشيج در محل خانه دانشور و نيما يوشيجمطرح شد، اما از آن زمان تاكنون هيچ گونه اقدام خاصي در زمينه تحقق اين طرح انجامنشده است. به گفته سيمين دانشور، برادر وي كه خارج از كشور زندگي مي كند، قصددارد مجموعه كتابخانه اش را كه در حال حاضر در خانه او قرار گرفته، در راستاي تبديلخانه به كانون فرهنگي _ هنري به اين مجموعه اهدا كند و به اين ترتيب غناي فرهنگي وادبي اين خانه با اهدا مجموعه كتاب هاي ارزشمند برادر سيمين دانشور افزايش خواهديافت كه اين موضوع بيش از گذشته پيگيري طرح سامان دهي اين دو خانه تاريخي و ادبي وتغيير كاربري آن را از سوي سازمان هاي مسئول در زمينه رسيدگي به وضعيت خانه مشاهير،مورد تاكيد قرار مي دهد. سيمين دانشور پيش از اين گفته بود: از اين كه پس ازمرگم خانه من و جلال به يك كانون فرهنگي _ هنري تبديل مي شود خوشحالم. من و جلالبيش از 5 هزار نسخه كتاب داريم، علاوه بر خانه از تمام اشيا موجود در آن نيز صورتبرداري شده و قرار است در بخشي از همين خانه حفظ و نگهداري شود. در فضاي اين خانهمي توان نمايشگاه هاي كوچكي برگزار كرد و با تعمير نماي داخلي آن سالن كوچكي درستكرد كه در آن گروه هاي كوچك موسيقي يا تئاتر برنامه اجرا كنند، يا محافل كوچكداستان خواني و شعرخواني برپا شود.
ثبت خانه خاطرات دوران كودكي جلال آلاحمد به دنبال ثبت خانه سيمين دانشور و جلال آل احمد ــ سال گذشته ــ اداره كلميراث فرهنگي استان تهران به ثبت خانه دوران كودكي جلالآل احمد اقدام كرد. شالودهاين بنا مربوط به دوران قاجار و حكومت احمد شاه و مربوط به خاندان آل احمد است،مالك اوليه آن سيد احمد بوده و بعدها اين مالكيت به پدر جلال آل احمد منتقل مي شود. در حال حاضر نيز مالكيت اين بنا خصوصي است و بهره برداران آن كماكان خاندان آلاحمد هستند اين بنا در خيابان خيام، خيابان شهيد كاركن اساسي (گذر ملي) واقع شدهاست.
+ نوشته شده در جمعه شانزدهم آذر ۱۳۸۶ ساعت 23:1 توسط اعضای گروه
|
گروه ادبیات استان همدان به سال 1386 این وب لاگ را طراحی و به علاقه مندان تقدیم نمود . با تشکر از تلاش صادقانه ی همکاران محترم ،آقایان : نعیم حق شناس ،حسین ایاضی،عبدالحمید رزاقی و خانم ها محبوبه کامرانی فرد ، انتصار پرستگاری ، مرضیه نوروزیان و زهرا باقری راد ؛ گروه ادبیات استان در سال تحصیلی 1395-1394 با حضور آقایان فرهنگ شهبازی و باهر بحیرایی و خانم انتصار ستگاری ؛ به کار خود ادامه داده است و آماده ی پاسخ گویی به همکاران محترم در سطح استان می باشد.