صابر اسدآبادی
"میرزا رضای اسدآبادی" متوفی به سال 1330 هد. ق زاده و پروریده شهر اسدآباد و معروف به "صابراسدآبادی" پس از شیخی چنین قلم بر کاغذ رانده و مسمطی زیبا سروده است:
چو مرغ قبله نما روی دل به سوی تو باشد
همیشه چشم جهان بین به جستجوی تو باشد
مدام خاطر محزون در آرزوی تو باشد
لطافت گل بستان ز رنگ و بوی تو باشد
حیات خضر ز رشحات آب جوی تو باشد
دعای نادعلی ورد صبح گاه به صابر
ز طاق طاق دو ابروت قبله گاه به صابر
به حشر مرحمتت ماحی گناه به صابر
غبار خاک درت یا علی پناه به صابر
چرا که بسته به زنجیر تار موی تو باشد